Canadees geld, alles over de Canadese Dollar

Canadees geld canadese dollar bankbiljetten

De Canadese dollar is de munteenheid van Canada en elke dollar is onderverdeeld in 100 cent, net zoals de euro. Muntgeld is er in 5, 10, 25 en 50 cent en in 1 en 2 dollar. Papiergeld is beschikbaar in coupure’s van 5, 10, 20, 50 en 100 dollar. Canadees geld wordt aangegeven met een $-teken of met CAD (Canadian Dollar) of CAN$.

Door de afbeelding van een Loon (een vogelfamilie) op het 1-dollar muntstuk, wordt de Canadese munteenheid ook wel de loonie genoemd. Sowieso wordt het 1-dollarstuk loonie genoemd, het tweedollarstuk toonie.

Historie van de Canadese dollar

Tijdens de koloniale periode werd het Canadese grondgebied bevolkt door zowel Franse als Britse kolonisten. In 1841 werd de Canadese Pound gebruikt als betaalmiddel. In 1851 werd daarnaast de pound sterling geïntroduceerd. Tijdens de roerige jaren vijftig van de negentiende eeuw werd er druk onderhandeld over hoe een nieuwe munteenheid moest worden aangenomen, in het Britse sterling monetaire stelsel of in het Amerikaanse decimale stelsel. Uiteindelijk werd voor de laatste optie gekozen, omdat dit de handel zou vereenvoudigen en dus zou bevorderen.

Vanaf 1858 was de Canadese dollar een feit en was het een wettig betaalmiddel, tot op heden aan toe. In de tussentijd hadden losse provincies daarnaast een eigen valuta, zoals bijvoorbeeld de Newfoundland Dollar, de Nova Scotian Dollar en de British Columbia Dollar. Toen in 1867 New Brunswick en Nova Scotia samen opgingen in de Dominion of Canada, vervingen zij hun eigen valuta met de Canadese Dollar. In 1871 volgde Prince Edward Island. Al deze tijd was de waarde van de Canadese dollar gekoppeld aan de goudstandaard. Alleen tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de dollar een ‘floating currency’, doordat deze tijdelijk werd losgekoppeld. In 1933 werd deze definitief losgekoppeld van de goudprijs.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Canadese Dollar echter gekoppeld aan de Amerikaanse Dollar voor een waarde van 1,1 CAD = 1 USD. Newfoundland was de laatste die zijn eigen betaalmiddel opgaf, toen de provincie in 1949 een Canadese provincie werd.

Tot na de oorlog was al die tijd de Britse Pond ook een legale valuta waarmee werd betaald, maar daaraan kwam in 1949 een einde en was de Canadese Dollar het enige wettige betaalmiddel. Tijdens de jaren 50 werd besloten de Canadese Dollar los te koppelen van de US Dollar, maar van 1962 tot 1970 werden de beide munten toch weer aan elkaar gekoppeld. Vanaf 1970 is de CAD een volledig op opzichzelfstaande valuta en bovendien een heel sterke en stabiele.

Canadees geld: munten en papier

De Canadese munten worden geslagen bij de Royal Canadian Mint in Winnipeg, Manitoba en in Ottawa, Ontario. Het muntstuk van 50 cent wordt niet langer verstrekt door banken, waardoor je het muntstuk ook maar weinig tegenkomt in de roulatie. Vanaf 4 februari 2013 wordt het muntje van 1 cent niet langer meer gebruikt, waarmee bedragen net als in Nederland worden afgerond naar de dichtst bijliggende vijf cent.

Het eerste papiergeld werd in Canada geïntroduceerd tussen 1813 en 1815. In feite waren deze biljetten Britse legerbonnen. In de jaren 30 van de negentiende eeuw werden de eerste Canadese bankbiljetten uitgegeven, maar die waren alleen een wettig betaalmiddel in de Province of Canada.

Sinds in 1934 de Bank of Canada werd opgericht, zijn de designs van het Canadees geld diverse keren herzien, in 1937, 1954, 1970, 1986 en 2001. In november 2011 werd er wederom een ander ontwerp in gebruik genomen. Deze keer zijn de Canadese bankbiljetten gedrukt op een polymeer en dus gemaakt van plastic.

Canadees geld als benchmark

De Canadese dollar is een stabiele muntsoort en maakt ongeveer 2% deel uit van de wereldwijde reserves, waarmee het de vijfde meest gebruikte valuta ter wereld is. Aangezien de Canadese economie wordt gezien als een zeer solide en goed functionerend geheel, wordt de Canadese valuta ook wel als een benchmark gebruikt.

De CAN$ is een stabiele en waardevaste valuta en is daarmee en populaire langetermijninvestering voor centrale banken om hun geld in te beleggen.

Plastic dollarbiljetten

Toen vanaf 2011 de oude katoen-papier dollarbiljetten werden vervangen door polymeer biljetten, waren de reacties gemengd. Een koningin die plots op een plastic velletje stond….dat was wel heel “plastic fantastic”. Desalniettemin zijn de biljetten inmiddels algemeen geaccepteerd en bovendien duurzamer dan de oude bankbiljetten.

Het eerst werd het 100 dollarbiljet vervangen in november 2011, gevolgd door het 50 dollarbiljet in maart 2012 en het 20 dollarbiljet in november 2012. Het laatst waren de biljetten van 5 en 10 dollar in november 2013.

0 Reacties

Geef een reactie

Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met een *